گاهي در انتهاي خارهاي يک کاکتوس به غنچه اي ميرسي که  

                        ماه را بر لبانت مينشاند ...                                                                                  

ماهی دل خسته منم،بی کسم و بی هم نفس...

خونه ی من تنگه ولی فرقی نداره با قفس...

تو خونه ی خالی من مرده هوای زندگی...

دیگه نفس های منم گرفته بوی کهنگی...

دست های خشم ماهی گیر،رود و واسم کرده یه تنگ...

کی حرفهامو گوش میکنه...حرف منه خسته ی گنگ...

نشسته احساس سکوت رو تن بی حرارتم...

یه روز رها بودم ولی مرده دیگه جسارتم...

تموم لحظه های من ساکت و تکراری شده...

تو رگهای خشک تنم غصه و غم جاری شده...

همه بریدن از منو فقط تویی که با منی...

بیا...بیا...

بی هدفم میون قفل آهنین...

برای خاطر عطر گستره ی بیکران و برای خاطر عطر نان گرم

برای خاطر برفی که آب می شود،برای خاطر نخستین گل

برای خاطر جانوران پاکی که آدمی نمی رماندشان

تو را برای خاطر دوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه کسانی که دوست نمی دارم دوست می دارم.

جز تو، که مرا منعکس تواند کرد؟ من خود،خویشتن را بس اندک می بینم.

بی تو جز گستره یی بی کرانه نمی بینم

میان گذشته و امروز.

از جدار آینه ی خویش گذشتن نتوانستم

می بایست تا زندگی را لغت به لغت فراگیرم

راست از آن گونه که لغت به لغت از یادش می برند.

تو را دوست می دارم برای خاطر فرزانه گی ات که از آن من نیست

تو را برای خاطر سلامت

به رغم همه آن چیزها که به جز وهمی نیست دوست می دارم

برای خاطر این قلب جاودانی که بازش نمی دارم

تو می پنداری که شکی، حال آن که به جز دلیلی نیستی

تو همان آفتاب بزرگی که در سر من بالا می رود

بدان هنگام که از خویشتن در اطمینانم.

خوبين؟خوشين؟سلامتين؟چه خبرا؟ديدين برگشتم.بالاخره امروز ساعت 4:30 ورقه آخرين امتحانمم دادم دست مراقب و اومدم خونه.آخييييييييييييييييييييييي راحت شدم به خدا.حالا تا ترم جديد راحتم. خب حالا به تلافيه اين مدت آپ نكردن، يه آپ ميذارم.اميدوارم خوشتون بياد.در ضمن بابت اينكه اين چند وقتي كه نبودم ولي شما تنهام نذاشتين و بهم سر زدين مر30. راستي بچه ها منتظر شنيدن يه خبر توپ و اساسي از طرف من باشيد.  خب پس فعلا تا درودي ديگر بدروووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووود. 

براي سال ها مينويسم ...... سال ها بعد كه چشمان تو عاشق ميشوند....... افسوس كه قصه ي مادربزرگ درست بود...... هميشه يكي بود يكي نبود...    

  دروووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووودسلام.خوبين؟

چه خبراااا؟  

اومدم كه تا 1 ماه باهاتون خداحافظي كنم چرا؟؟ معلومه ديگه. امتاحاناي

دانشگام شروع شده. منم كه بچه درس خون( جون خودم) ديگه هيچي. ميخوام

مثل بچه آدم بشينم حسابي درس بخونم.مجبورم تا 1 ماه ديگه باهاتون وداع

كنم.

البته اگه بتونم بهتون سر ميزنم.خب ديگه تو اين 1 ماه مواظب خودتون باشين.تا

من بر گردم.راستي دعا در حق دختر درس خوني همچون من فراموش نشه هاااااا.

خب ديگه وقت رفتنه.

           اگه بار گران بودم رفتم                                اگه نامهربان بودم رفتم

                                             ولي دوباره برميگردم حتما 

تا درودي ديگر بدرووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووود.

دلم گرفته از ادمايي که ميگن دوستت دارم اما معنيشو نميدونن،

از ادمايي که ميخوان ماله اونا باشي اما خودشون ماله تو نيستن،از

اونايي که زير بارون برات ميميرن ولي وقتي افتاب ميشه همه چيز

يادشون ميره ...

سلام به همه دوستاي عزيزم. خوبين؟ خوشين؟ در سلامتي كامل به سر مي برين؟

مرسي بهم سر زدين. به خدا شرمندم كه نتونستم بيام و به همتون سر بزنم. ولي از

همين جا از همه شما عزيزاي دل انگيز تشكر ميكنم. 

امشب خيلي خيلي خوشحالم. چون 3 تا اتفاق خوب مي افته.    

1 . تولد مامان جونمه .(براش كلي كادو خريديم و كلي تدارك ديديم.)  

2 . سالگرد عروسي دايي جونمم هست.      

3 . مرد قصه هامون كه يادتون هست. هموني كه ازتون خواهش كردم واسش دعا كنين. امشب از كربلا برميگرده و ميرسه تهران. رفته بود از حضرت ابوالفضل و امام حسين كه واسطه شدن تا خوب بشه تشكر كنه. راستي از همتون تشكر و معذرت خواهي كرد. تشكر بخاطره لطفي كه بهش داشتين و به وبلاگش سر زدين و حرفاي قشنگ و اميدوار كننده زدين. و معذرت بخاطره اينكه نتونسته اين چند وقت آپ كنه.راستي كربلا به ياد همتون بوده و واسه همتون دعا كرده.

واااااااااااااااااااااااااااااي چقدر حرف زدم. شرمنده پر حرفي كردم. فقط مي خواستم عيد قربان و شب يلدا رو تبريك بگمااااااااااااااااا. 

عيد قربان و شب يلدا رو به همه مسلمانان جهان و ايران ، مخصوصا شما دوستاي خوب و عزيز و گلم تبريك ميگم.

پرسيد : چند ؟ 

گفتمش : دل مال تو ، تنها بخند ...

خنده كرد و دل ز دستانم ربود ، 

تا كه باز آمدم ، او رفته بود ... 

دل ز دستش روي خاك افتاده بود ...

جاي پايش روي دل جا مانده بود ...

نگاهي به من كرد و گفت : " چند تا ؟ "

دستهايم را بالا آوردم و تمام انگشتهايم را نشانش دادم ،

 اما او به كف دستهايم نگاه ميكرد كه خالي بود ...